Portret van Lisa Kramer op een boomstam bij kinderboerderij de Bongelaar

Beheerder kinderboederijen en hertenkamp – Groen & Doen

De droombaan van Lisa Kramer

Tekst en fotografie: Eric Minten 

17/10/2018

Ja, ik wil 4x per jaar het
digitale magazine ontvangen

Meld je aan door hieronder jouw e-mailadres op te geven. Dit adres wordt door ons alleen gebruikt om je ons digitale magazine te sturen. Lees hier ons privacybeleid.

Veel plezier met ons magazine

Het is misschien het best vergelijkbaar met een enthousiast bespeelde trompet na een les of twee. Met een oorverdovend kabaal brengen de ganzen van Kinderboerderij De Bongelaar hun aanstaande voedertijd onder de aandacht. Lisa Kramer (29), de beheerder van de boerderij, vertelt over haar droombaan. “Ik wil hier nooit meer weg,” zegt ze, “Het werk is bijzonder en veelzijdig waardoor geen dag hetzelfde is.” 

“Ik doe zoveel verschillende dingen,” vertelt Lisa, “ik werk met mensen én met dieren, binnen én buiten, achter de computer én ben lekker fysiek in de weer, het is gewoon perfect.” Lisa volgde de opleiding Diermanagement in Leeuwarden. Een opleiding waarmee je alle kanten uit kunt. Van communicatie en voorlichting tot gedrags- en populatieonderzoek in Afrikaanse wildreservaten of, zoals bij Lisa, het beheren van een kinderboerderij. Via verschillende andere kinderboerderijen kwam ze uiteindelijk terecht bij Esdégé-Reigersdaal. “Ik las de personeelsadvertentie en dacht: Dit ben ik!”, zegt ze stralend. De rest is geschiedenis. Sinds drie jaar heeft Lisa het beheer over De Bongelaar, De Hanebalk en Het Hertenkamp.

Meerwaarde

Tijdens haar opleiding koos Lisa voor de afstudeerrichting ‘Dieren in de zorg’. “Voor mij is alleen met dieren werken niet genoeg,” vertelt ze, “dan word ik niet gelukkig, ik wil ietsje meer, dus ook iets met mensen.” Volgens Lisa is dat dan ook de kern van haar opleiding. “Je werkt met mensen en voor dieren”, legt ze uit. Volgens haar hebben dieren binnen de zorg vooral meerwaarde wanneer ze in contact worden gebracht met mensen die iets met dieren hebben. Mensen kunnen middels dieren dingen leren en zich ontwikkelen. Anderen worden vooral rustig van de aanwezigheid van dieren. Ook wanneer er nieuwe dieren komen zijn er weer volop nieuwe dingen om te ontdekken.

Een schaap knabbelt aan het vest van Lisa
Lisa Kramer op kinderboerderij De Bongelaar

Lisa: “Wanneer dieren ouder worden en komen te overlijden, moeten er nieuwe dieren komen. Dit kan voor cliënten best spannend zijn. Onlangs kwamen er nieuwe wolvarkens, Pjotr en Kristoff. Doordat ze nieuw waren, kenden ze hun plek nog niet. Ze moesten nog leren dat cliënten de baas zijn binnen het varkensverblijf. Daar zijn we toen mee aan de slag gegaan. We hebben de varkens geleerd wat hun plek is door bijvoorbeeld vijf keer per dag het hok in te lopen en niet voor ze opzij te gaan. Zo leerden de dieren wie er de baas is en konden cliënten hen gaan verzorgen.”

“Het leren werken met nieuwe dieren geeft cliënten een gevoel van trots”

​Het kunnen werken met Pjotr en Kristoff gaat niet vanzelf. Cliënten moeten wennen aan de harige, 300 kilo zware kolossen die flink kunnen grommen en blaffen (Red. wanneer wolvarkens het ergens niet mee eens zijn maken ze een blaffend geluid). “De nieuwe wolvarkens waren voor sommige cliënten een nieuwe uitdaging”, vertelt Lisa. “Stap voor stap leerden cliënten de dieren kennen en konden ze aan met ze aan de slag. Het leren werken met nieuwe dieren geeft cliënten een gevoel van trots.”

Liggend wolvarken op Kinderboerderij De Bongelaar
Kristoff het wolvarken

Doordat het verzorgen van dieren heel veelzijdig is, biedt dit uitgelezen mogelijkheden voor cliënten. De grote en kleine uitdagingen die de dieren met zich meebrengen creëren ruimte voor ontwikkeling. Cliënten leren verantwoordelijkheid te nemen en dieren te verzorgen. Daarnaast is er de ervaring een bijdrage te leveren en aan het werk te zijn. Op deze manier kunnen cliënten groeien en draagt het werk bij aan hun zelfvertrouwen. 

Ondertussen heeft Lisa de hogedrukspuit ter hand genomen om de nieuwe stal eens even flink door een sopje te halen. Zodra ze het ding aanzet stuiven de geiten en schapen alle kanten uit. Het nieuwe gebouw staat er nog niet zo lang. “Moet je eens kijken,” wijst ze naar de zwarte stipjes op de stalen hekken van de hokken, “vliegenpoep.” Met de spuit slechts enkele centimeters verwijderd van het staal probeert ze de boel schoon te krijgen. Tevergeefs.

​In een hok staat Herman, een van de Shetland pony’s die even niet op het gras mag. “Deze had een gevoelige hoef en mag daarom niet te veel eiwitten eten”, aldus Lisa. In het eerste jaar van haar opleiding werd veel aandacht besteed aan dierverzorging. Ook op dat gebied beschikt Lisa dus over de nodige bagage. Daarnaast is het vooral haar praktische kennis en ervaring waardoor Lisa steeds meer weet van dieren en hun gezondheid. “Soms is het genoeg om alleen even met de dierenarts te bellen”, vertelt Lisa. “Dan vertel ik hem hoe de situatie is en komen we telefonisch al tot een oplossing.”

Lisa in haar kantoor op De Hanebalk in gesprek met de dierenarts
In gesprek met de dierenarts

“Wanneer ik zie dat cliënten iets nieuws leren,
​geeft mij dat een goed gevoel”

Uitdagingen

Het werken met mensen met een beperking is voor Lisa bijzonder. Het geeft haar veel voldoening om hen te kunnen ondersteunen bij hun werk. “Wanneer ik zie dat cliënten iets nieuws leren, geeft mij dat een goed gevoel”, vertelt Lisa. De taken waarbij zij ondersteunt zijn zeer verschillend. Van het knippen van konijnennageltjes tot het bijhouden van dierenlogboeken op de computer. “Ook zijn er soms problemen waar je met elkaar een oplossing voor moet vinden”, vertelt Lisa. “Zo onderzoeken jonge dieren veel met hun mond. Hierdoor lijkt het soms alsof ze naar je happen, terwijl dat niet zo is. Cliënten moeten het gedrag van een dier dan leren plaatsen. Wanneer je hiervoor met elkaar een oplossing vindt, kom je samen weer verder en dat geeft een goed gevoel.” 

​Ook aan de grotere projecten heeft Lisa met veel plezier haar handen vol. Zo werd er in juni op De Bongelaar een nieuwe stal geopend en is een groot deel van de kinderboerderij op de schop gegaan. Dat had behoorlijk wat voeten in de aarde. Contacten met de gemeente, met cliënten, vrijwilligers, de dierenbescherming en ga zo maar door. “Ik probeer zo’n stal zo goed mogelijk te bedenken,” zegt Lisa, “daarom betrek ik er veel verschillende mensen bij. Zelf weet ik namelijk ook niet alles.”

Een hoofdbandje met sliertjes houdt vliegen weg en geeft extra comfort

Aan grotere projecten heeft Lisa de komende tijd geen gebrek. Zo zijn er nieuwe verblijven voor de kleine knaagdieren nodig en wordt De Hanebalk volgend jaar verhuisd naar ’t Erf en ook dat is een zeer omvangrijke onderneming.

​Ziek en zeer
Wanneer een dier ziek is of bijna dood gaat, neemt Lisa het soms mee naar huis. Dat is prettiger voor het dier dan op de kinderboerderij. “Wanneer ik een dier heb meegenomen en mijn kinderen komen thuis van het dagverblijf, stuiven ze direct op het hokje af,” vertelt Lisa, “mij slaan ze dan volledig over. Ze zien me niet staan.” Lisa’s kinderen zijn door haar werk gewend aan dieren die tijdelijk komen logeren. Ook het sterven van dieren is iets dat haar kinderen al regelmatig meegemaakt hebben. “Op een dag deed ik de deur van het kippenhok open,” vertelt Lisa, “een van de kippen was er slecht aan toe en ging bijna dood. ‘Oei dat gaat niet helemaal goed, zei ik.’ ‘Wat is er dan mama, vroeg mijn dochtertje, is hij al bijna aan het doodgaan?’ ‘Ja, zei ik, die gaat bijna dood.’ Toen hebben we samen gezien hoe de kip stierf.” 

Toekomst

Over de toekomst kan Lisa kort zijn. Op dit moment heeft ze het gevoel dat ze de rest van haar leven hier wil blijven werken. “Ik snap wel dat ik niet kan weten hoe ik er over tien jaar over denk,” zegt ze, “maar op dit moment kan ik geen andere plek bedenken waar ik wil werken.” Op de vraag of er dan echt helemaal geen minder leuke kanten aan het werk zitten antwoord ze nuchter: Nee, eigenlijk niet, nou ja, misschien dat het soms regent…

Over de toekomst kan Lisa kort zijn. Op dit moment heeft ze het gevoel dat ze de rest van haar leven hier wil blijven werken. “Ik snap wel dat ik niet kan weten hoe ik er over tien jaar over denk,” zegt ze, “maar op dit moment kan ik geen andere plek bedenken waar ik wil werken.” Op de vraag of er dan echt helemaal geen minder leuke kanten aan het werk zitten antwoord ze nuchter: Nee, eigenlijk niet, nou ja, misschien dat het soms regent…

Lisa veegt hooi en geitenkeutels bij elkaar terwijl de geiten toekijken
Lekker fysiek bezig zijn

Met delen vergroot je kansen

In dit verhaal leerde je iemand met een beperking kennen of iemand die ondersteunt. Delen neemt onbekendheid weg en vergroot kansen op contact en samen optrekken. Doe je mee?
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Lees ook deze verhalen...

Close Panel