Ondersteuning LOEK-HAL tijdens proces borstkanker

FC Volendam sleepte Saskia door de moeilijkste periode van haar leven

Tekst: Titia Geerlink – Fotografie: Eric Minten

21-06-2019

Ja, ik wil 4x per jaar het
digitale magazine ontvangen

Meld je aan door hieronder jouw e-mailadres op te geven. Dit adres wordt door ons alleen gebruikt om je ons digitale magazine te sturen. Lees hier ons privacybeleid.

Veel plezier met ons magazine


Ze zou net starten met een werktraject bij LOEK-HAL omdat het niet lekker liep in de baan die ze had en ze iets anders wilde. Haar echtgenoot kreeg al ondersteuning dus ze was er al bekend mee. Dat was mooi meegenomen. Maar toen kwam de pijn op haar borst… “Ik had wel een voorgevoel dat er iets niet klopte”, vertelt Saskia Koppes (46). “Het nieuwe bedrijf waar ik zou starten moest ik meteen al afbellen.” De rollercoaster startte. Geluk bij een ongeluk dat het contact met LOEK-HAL al gelegd was.

Een afspraak met de huisarts werd uitgebreid met een onderzoek in het ziekenhuis. Meer onderzoeken volgden. De uren bij LOEK werden via een aanvraag bij de gemeente direct uitgebreid. “De eerste afspraken deed ik samen met mijn man Alfons. Ook de uitslag hoorden we samen aan. Ik bleek borstkanker te hebben. Een agressieve vorm.” Saskia vloog van afspraak naar afspraak, onderzoeken, een operatie in december, 22 bestralingen vanaf januari en chemo startte al in maart. “Voor die laatste ben ik nog een paar dagen opgenomen geweest omdat ik zo ontzettend misselijk was. Toen kwam er ook nog een diëtiste om de hoek kijken omdat ik zoveel kilo’s afviel. Ik verloor mijn haar in anderhalve week. En ook al word je daarop voorbereid, je staat er toch wel even van gek van te kijken.”

Een hoofd vol mensen

Alfons maakte voor mij een map om alles te ordenen met tabbladen. De info van de fysyo, mama-care, maatschappelijk werker, oncoloog, diëtiste, fysiotherapeut, het was gewoon zó veel en zo kon ik het overzicht houden.” Het klinkt allemaal alsof Saskia en Alfons het samen prima redden in zo’n heftige periode. “En dat is ook zo”, vertelt Saskia, “maar zowel voor Alfons als voor mij was het in ons hoofd behoorlijk veel. Ik ben dan ook super dankbaar dat ik met Ellis, een van de ondersteuners van LOEK-HAL, al een klik had voor dit allemaal begon.

Saskia en Alfons

De tijd in de auto van en naar afspraken in het VU gebruikten we om dingen te bespreken en gedeeltelijk verwerken van wat er allemaal gebeurde. We zorgden er samen voor dat ik de nacht voor de operatie al in het ziekenhuis terecht kon zodat ik niet teveel stress zou ervaren en ik kreeg huishoudelijke hulp om zo ook Alfons –die zelf ook wat rommelt met zijn gezondheid- te ontlasten.

Controle pakken

Toen Ellis tussendoor zelf met zwangerschapsverlof ging, kreeg ik andere ondersteuners. Dat had heftig kunnen zijn omdat je samen iets opbouwt, maar ging in goed overleg. Dat is het fijne: je mag bij LOEK-HAL gewoon zeggen als er geen klik is. Ik heb andere ondersteuners dan Alfons overigens. Bewust. Omdat hij en ik onze eigen dingen hebben en dat niet door elkaar moet gaan lopen. 2018 heeft voor een groot deel niet bestaan voor me. Op 20 augustus 2018 had ik de allerlaatste chemobehandeling. Ik was echt zo blij die dag! Ook al wist ik dat het nog niet afgelopen was. Ik krijg nog steeds oncologische fitness, heb een oedeemarm waarvoor ik massage bij een fysiotherapeut krijg en moet hormoontherapie volgen door pillen te slikken.

Ondersteuning LOEK-HAL
LOEK HAL biedt ambulante en gezinsondersteuning in de omgeving Heerhugowaard, Alkmaar en Langedijk aan volwassenen met een licht verstandelijke beperking. Cliënten wonen zelfstandig. Ondersteuningsvragen zijn gericht op netwerk, wonen, werken, vrije tijd en in geval van gezinsondersteuning op opvoeding.
Elk mens is anders en elke ondersteuning dus ook. In overleg met de ondersteuner wordt besproken welke ondersteuning de cliënt zoekt. De ondersteuning wordt gezamenlijk vormgegeven. De ondersteuner en de cliënt spreken bij de cliënt thuis af.

Het is fijn om er met Ellis over te kunnen praten. Dat helpt mee in de verwerking. Ondersteuner Ellis de Ridder hoort het hele gesprek aan en vraagt Saskia of ze nog iets toe mag voegen: “Weet je wat zo tekenend is? Saskia is stukje bij beetje de controle weer aan het pakken. Dat doet ze heel goed. Langzaamaan kunnen we als ondersteuners van LOEK-HAL dus steeds meer naar de achtergrond raken.” Maandenlang werd ik geleefd”, vult Saskia aan. Sinds september heb ik het gevoel dat ik mijn leven weer een beetje kan oppakken. Voor Alfons is het nog wel zwaar want ik ben anders. Je verliest toch een stukje vrouwelijkheid en daar moet je samen mee om leren gaan. Nu pak ik wel het werktraject weer op met Ellis. Ik ben geen stilzitter en wil ook graag weer aan de slag. Liefst een administratieve functie. En al heb ik de touwtjes graag in handen, ik ben blij dat ik mensen als Ellis naast me heb.

“Langzaamaan kunnen we als ondersteuners van LOEK-HAL dus

steeds meer naar de achtergrond raken”

Warm thuiskomen

“Wat een fijne mensen heb ik om me heen. In het ziekenhuis waren ze heel aardig en waar ik ook heel veel steun ervaar is FC Volendam. Daar ben ik sinds juli 2017 vrijwillig persfotograaf, samen met Alfons. Saskia glimt als ze erover vertelt. “Het is zo fantastisch hoe zij mij hebben ondersteund en nog steeds ondersteunen. Dat sleept me er echt doorheen. Al is er in het afgelopen jaar ook veel langs me heen gegaan. Ik kreeg kaartjes en berichtjes van spelers, ouders en andere mensen die bij de club betrokken zijn spreken mij aan en ook spelers van FC Volendam die nu ergens anders spelen hebben nog steeds belangstelling voor mij en Alfons. Onze foto’s worden in plaatselijke kranten geplaatst en onze namen staan er ook nog bij. Het is heel dankbaar werk. Ook toen ik niet in de kou mocht staan na behandelingen waren ze er voor me. Ik mocht warm binnen zitten. Ik ben opgegroeid in de voetballerij. Mijn ouders werkten allebei bij AZ. Als klein meisje kende ik keeper Hans de Koning al. En nu is hij trainer bij FC Volendam! Als ik bij de club kom voelt het als een warm thuiskomen. Aan dit zware traject heb ik ook mooie dingen overgehouden. Mensen om me heen die me veel waard zijn. Graag wil ik alle mensen bedanken die ons steunen, want die mensen ben ik heel erg dankbaar. Net als de mensen in het ziekenhuis.”

Een paar uur na het gesprek gaat de telefoon. “Hoi, met Saskia, hoe kon ik nou vergeten te vertellen dat mijn familie ook een hele goede steun voor me was en nog steeds is?! Dat mag niet ontbreken, hoor…” Saskia heeft de controle te pakken. Dat is wel duidelijk.

Met delen vergroot je kansen

In dit verhaal leerde je iemand met een beperking kennen of iemand die ondersteunt. Delen neemt onbekendheid weg en vergroot kansen op contact en samen optrekken. Doe je mee?
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Lees ook deze verhalen...

Interieur van het Idee-atelier

Idee-atelier

Op zoek naar iets unieks? Creatieve producten van glas, een mooie tas, een shawl? Zoek je een wenskaart die met veel zorg en aandacht gemaakt is? Of ben je op
lees meer...
Portret Dik van Bruggen

Interview met Dik van Bruggen

1 februari 2019 was Dik van Bruggen vijfentwintig jaar in dienst. Een periode waarin hij als adjunct-directeur en bestuurder een bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling van vraaggerichte zorg. Een
lees meer...
Interieur van het Idee-atelier

Idee-atelier

Op zoek naar iets unieks? Creatieve producten van glas, een mooie tas, een shawl? Zoek je een wenskaart die met veel zorg en aandacht gemaakt is? Of ben je op
lees meer...
Portret Dik van Bruggen

Interview met Dik van Bruggen

1 februari 2019 was Dik van Bruggen vijfentwintig jaar in dienst. Een periode waarin hij als adjunct-directeur en bestuurder een bijdrage heeft geleverd aan de ontwikkeling van vraaggerichte zorg. Een
lees meer...
×

Winkelmand