Kind werkt met iPad en kijkt lachend in de camera

Samen naar school klas – De Carrousel

Een krioelend schoolplein

Tekst en fotografie: Eric Minten 

07/09/2018

Ja, ik wil 4x per jaar het
digitale magazine ontvangen

Meld je aan door hieronder jouw e-mailadres op te geven. Dit adres wordt door ons alleen gebruikt om je ons digitale magazine te sturen. Lees hier ons privacybeleid.

Veel plezier met ons magazine

​Het schoolplein van de Hieronymusschool in Wognum krioelt luidruchtig. De zon schijnt volop. Kinderen rennen, klimmen, klauteren, kletsen en joelen. Met een zweem van gewichtigheid gaan zij op in hun eigen wereld. Hierin is alles mogelijk. De glijbaan verandert moeiteloos van een schip in een kasteel, terwijl driewielers met loeiende sirenes over de omringende wegen razen. 

De Vlinders

​De school en het plein vormen tevens het domein van de ‘Samen naar school klas’. Groep ‘De Vlinders’ van ‘De Carrousel’ uit Hoorn is hier gevestigd. Kinderen met een beperking gaan hier naar dezelfde school als hun leeftijdsgenoten. Een situatie die voor iedereen, met name voor alle kinderen, veel oplevert. Binnenkort wordt er een vierde ‘Samen naar school klas’ geopend. Dill Druif (Clustermanager) en Atie Schilder (Cliëntbegeleider) vertellen over de meerwaarde van de ‘Samen naar school klas’. 

Samen naar dezelfde school

Gedreven door de vraag: ‘Hoe kunnen kinderen met een beperking meedoen met kinderen zonder beperking?’, ging Dill Druif 18 jaar geleden op zoek naar mogelijkheden. “Er bestond al ondersteuning voor kinderen op de basisschool, maar dat was voor de kinderen van ‘De Carrousel’ te hoog gegrepen. Zij konden niet naar een reguliere school. Er moest dus iets anders komen. Uiteindelijk kwam ik terecht in Almere, daar had men ‘Samen naar school klassen’. Kinderen met een beperking gingen in hetzelfde gebouw naar school als kinderen zonder beperking. Ze speelden met elkaar en leerden zo op een natuurlijke wijze van én over elkaar. Het was precies wat ik zocht.”

Met de oplossing op het netvlies begon de zoektocht naar basisscholen in Hoorn en omgeving die interesse hadden in een samenwerking. Dat bleek verre van eenvoudig te zijn. Lang niet iedereen zag de meerwaarde van een ‘Samen naar school klas’. Soms was de bereidheid er wel, maar was de ruimte niet geschikt voor kinderen met een dubbele handicap. Kortom een ‘Samen naar school klas’ bleek moeilijk te realiseren. 

Peuters spelen nog niet echt samen

“Uiteindelijk zijn we 14 jaar geleden gestart met een ‘Samen naar school klas’ bij een stichting voor kinderopvang”, vervolgt Dill. “Ze hadden op een kinderdagverblijf een lokaaltje over waar wij wel in mochten. Er was ruimte voor vier à vijf kinderen. Zij mochten meedoen bij de peuters. Voor mij was dit een leerzame eerste stap. Zo ontdekte ik dat kinderen in de peuterleeftijd eigenlijk nog net te jong zijn voor wat wij zoeken. Peuters spelen namelijk nog niet echt mét elkaar. Ook leerde ik hoe belangrijk het is dat leidinggevenden openstaan voor de gedachte achter een ‘Samen naar school klas’. Wanneer men het idee niet volledig omarmt, is het moeilijk om het goed van de grond te krijgen.”

Kinderen glijden van de glijbaan
Samen spelen op het schoolplein

“Kinderen met een beperking zijn niet langer speciaal, ze horen er gewoon bij”

De Bloesem

​“Ongeveer 13 jaar geleden verscheen er een artikel in de krant over een nieuw te realiseren multifunctioneel complex in Wognum”, vertelt Dill. “Het gebouw, ‘De Bloesem’, zou onderdak gaan bieden aan scholen, een fitnesscentrum, een bibliotheek en nog veel meer. Ik liet weten dat ik geïnteresseerd was en mocht meepraten met alle partijen die bij dit project betrokken waren. We mochten zelf onze ideeën over ruimtes tekenen. Dat was fijn want tot op heden voldoen de lokalen die we daar hebben prima.” 

Geen afgeschermd stuk

“Op een bepaald moment hoorde ik via via dat de speelplaatsen rond het gebouw waren ingericht.” Dill vertelt dat ze daarvan schrok. “Ik was nergens bij betrokken geweest en zag dat onze ruimte rechtstreeks uitkwam op de speelplaats van de kleuterklassen. Er was geen afgeschermd stuk voor onze kinderen. Hoewel ik het zó niet voor ogen had, heb ik het er destijds toch bij gelaten. Dat bleek de beste beslissing ooit! Nu waren onze kinderen van meet af aan verplicht om samen te spelen met de kleuters. Het ontbreken van een afgeschermd stuk bleek juist heel veel meerwaarde te hebben. Zo’n zes jaar geleden was locatie ‘De Vlinders’ in Wognum een feit.”

Niet langer ‘Het meisje uit het busje’

“Toen een van onze meervoudig beperkte kinderen voor het eerst in haar rolstoel op de speelplaats kwam,” vervolgt Dill, “stonden de kleuters in een mum van tijd om haar heen. Ze wilden alles weten over het meisje en haar rolstoel. Nu is ze volledig geaccepteerd als een van de kinderen van ‘De Vlinders’. Haar aanwezigheid net zo gewoon als die van ieder ander kind. Ze heeft een naam en een plek gekregen. Ze wordt gegroet net als iedereen en is niet langer ‘het meisje uit het busje’. Juist deze integratie is heel erg waardevol en wordt vandaag de dag ook gezien door schooldirecteuren. Iedereen, kinderen met en zonder beperking, broertjes en zusjes, ouders, leerkrachten en begeleiders, echt iedereen gaat hier door dezelfde voordeur naar binnen. Iedereen kent elkaar en leert van elkaar. Hierdoor zijn kinderen met een beperking niet langer speciaal, ze horen er gewoon bij.”

“Ze wacht op haar vriendjes, die zitten nog in de klas”

Het krioelende schoolplein

​Op het schoolplein krioelen de kleuters onvermoeibaar voort. Diede, een van de kinderen van ‘De Vlinders’, staat nog wat afwachtend aan de kant. Haar felblauwe ogen speuren in de menigte. “Haar vriendjes zijn nog niet op het plein,” vertelt Atie, “ze zitten nog in de klas. Daar wacht ze op.” 

​Kick, ook van ‘De Vlinders’, zit aan de zijkant van het plein op een stoel. “Dat is zijn eigen plek,” zegt Atie. “Kick speelt niet echt met de andere kinderen, hij kijkt vooral. Die beleving is voor hem erg belangrijk. Je kunt aan hem zien en horen dat hij heel wat te verwerken heeft tijdens het kijken. Hij beweegt dan veel en maakt geluid, soms hard.” Onder de stoel van Kick liggen stelten. Een meisje, gevolgd door andere kinderen, loopt naar Kick toe en pakt twee stelten. Kick geeft af en toe een kreet en kijkt ​aandachtig naar wat er onder zijn stoel gebeurt.

Spelen op je eigen manier

Zowel hij als de kinderen lijken volledig aan de situatie gewend. Pal naast Kick leunen de kinderen tegen het hek om zo op de stelten te kunnen gaan staan. Wankel lopen ze om Kick heen. Sommige kinderen kijken naar hem, anderen zijn druk bezig niet om te vallen. Kick kijkt naar de kinderen en naar wat ze doen.

Gymen met de kleuters

“De ‘Samen naar school klas’ biedt nieuwe mogelijkheden voor kinderen met een beperking”, aldus Atie. “Doordat zij veel in contact komen met kinderen zonder beperking, kunnen zij zich aan hen optrekken. Lindsey, een van de kinderen van ‘De Vlinders’, gymt met de kleuters mee. In het begin moest ze aan het handje meegenomen worden. Wanneer ze nu een kind met een bepaald attribuut ziet spelen, wil zij het ook zelf proberen. Dat heeft meerwaarde. En andersom ook. Kinderen zonder beperking leren om te gaan met kinderen die anders zijn. Ook voor hen is dat een verrijking. Naast gymmen doen onze kinderen soms ook mee in de kring van een kleuterklas. Je ziet ze daar ontwikkelen. Eerst zijn ze afwachtend, maar uiteindelijk doen ze helemaal mee. Ook komt het voor dat kinderen uit de klassen een van onze kinderen ophalen om iets te gaan doen. Het is geweldig om te zien.”

“Kinderen verdienen een veilige omgeving die hen de mogelijkheid biedt om in hun kracht te komen”

Enthousiaste ouders

“Ook de ouders van onze kinderen zijn heel enthousiast over de ‘Samen naar schoolklas. Binnenkort gaan we starten met een vierde locatie”, vertelt Dill, “daar zijn zes plekken beschikbaar. Meteen nadat ik de brieven omtrent deze plekken had verzonden, had ik al drie aanmeldingen. Ouders vinden het prettig wanneer hun kind kan meedoen in een zo’n gewoon mogelijke omgeving. Toch is de ‘Samen naar school klas’ niet voor alle kinderen een goede plek. Soms vinden ouders de Carrousel een betere plek. Voor weer andere kinderen is de Carrousel juist een hele goede en veilige omgeving die precies is afgestemd op hun behoefte en is een ‘Samen naar school klas’ helemaal niet wenselijk. Voor ons is het belangrijk om te blijven kijken naar de sociaal emotionele ontwikkeling van de kinderen. Kinderen verdienen een veilige omgeving die hen de mogelijkheid biedt om in hun kracht te komen. Of dat in een ‘Samen naar school klas’ is of niet, is van ondergeschikt belang.”

​De uitdaging van de ‘Samen naar school klas’ ligt op dit moment bij de kinderen die ouder zijn dan twaalf. Voor hen stopt de ‘Samen naar school klas’. Het vinden van een goed vervolg is op dit moment een belangrijk aandachtspunt. Dill Druif verwacht dat hier over een jaar een passend antwoord op gevonden te hebben. “Wat het vervolg ook wordt,” zegt ze, “het moet wel goed zijn.”

​Ondertussen zijn de vrienden van Diede ook buiten. Met de armen om elkaars schouders hebben ze jolige lol en dweilen slalommend over het plein. Ze maken kleutergrappen waar je, zo blijkt, met je vrienden, heel hard om kunt lachen. Diede trekt haar kameraden mee naar het klimrek. Ze klimt erop en blèrt baldadig door een soort toeter. Dat valt in de smaak bij haar matties en wordt gretig herhaald. Kijk ze staan, drukdoend om alles en om niets. Gewoon omdat ze vrienden zijn. Vrienden van dezelfde school.  

Drukdoend om alles en niets…

Met delen vergroot je kansen

In dit verhaal leerde je iemand met een beperking kennen of iemand die ondersteunt. Delen neemt onbekendheid weg en vergroot kansen op contact en samen optrekken. Doe je mee?
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Lees ook deze verhalen...