Paul en Larissa

Stage lopen bij Esdégé-Reigersdaal

Paula en Larissa: "We voelden ons nog te veel kind"

Tekst: Titia Geerlink – Fotografie: Eric Minten

20-08-2019

Ja, ik wil 4x per jaar het
digitale magazine ontvangen

Meld je aan door hieronder jouw e-mailadres op te geven. Dit adres wordt door ons alleen gebruikt om je ons digitale magazine te sturen. Lees hier ons privacybeleid.

Lees je Bladeren liever op papier? Dat kan ook! Je kunt ‘m gratis afhalen op verschillende locaties of je kunt een abonnement nemen zodat de volgende vier nummers vanzelf naar je worden opgestuurd.

Veel plezier met ons magazine

Ze volgden allebei de mbo-opleiding en nu ook de hbo-opleiding SMD (Sociaal Maatschappelijke Dienstverlening). Ze liepen stage op uiteenlopende plekken. Van bewindvoering tot jeugdhulp, van Brijder tot ambulant werk. Ze ondersteunden mensen van 0 tot 100 jaar. Nu, tijdens hun laatste stage, werken ze allebei voor Esdégé-Reigersdaal. Een jaar lang, 32 uur per week. De een in Bergen bij Zonneheuvel, de ander in Hoorn en omgeving bij West-Friesland 1. Vriendinnen Paula en Larissa hebben het helemaal gevonden.

Paula: “Onze vmbo-opleiding was al gericht op zorg, dus was al vroeg duidelijk dat we die kant op wilden. Daarmee was natuurlijk nog niet gezegd dat we de gehandicaptenzorg in zouden gaan. Tijdens een eerdere stage werkte ik ook al voor Esdégé-Reigersdaal en toen kwam ik erachter dat ik werken met mensen met een licht verstandelijke beperking echt interessant vind. Soms duurde het even voor ik doorhad wat er aan de hand was en dacht ik: huh, heb jij een beperking?!”

“Eerlijk gezegd had ik er helemaal geen beeld bij”, vult Larissa aan. “Dat zijn vast mensen die niks kunnen, dacht ik. Dat is helemaal niks voor mij. Maar uit Paula’s verhalen bleek niets minder waar. Ze kon gewoon doelen stellen met cliënten! Daar werd ik toch wel nieuwsgierig van en inmiddels ben ik helemaal om. Ik vind werken met deze mensen helemaal geweldig.”

Doorpakken

Paula: “Na het afronden van onze mbo-opleiding waren we 19. Erg jong wat ons betreft. We voelden ons nog echt een kind. Hoe kun je dan volwassen mensen ondersteunen? Er is veel vraag naar hbo-opgeleiden, je verdient natuurlijk meer en we wilden ons meer verdiepen. Daarom besloten we nog even door te pakken.”

Larissa helpt Clemens met zijn laptop

“Je staat daar toch alleen”

Compliment in je zak

“Natuurlijk hebben we het privé niet altijd over werk,” lacht Larissa, “maar we hebben wel veel aan elkaar. Onze teams zijn totaal verschillend en het is leerzaam te horen hoe het op andere plekken gaat. Een tijdje terug ging bij ons een cliënt verhuizen naar Hoorn. Mijn collega deed de overdracht. Dat bleek met Paula te zijn! Mijn collega had niet eens door dat Paula stagiair was. Compliment in haar zak dus!”

“Nu nog een jaar en dan zijn we klaar!”, veert Paula op. Het wordt nu wel serieus, hoor. Tijdens onze opleiding hebben we natuurlijk veel algemene kennis meegekregen die je overal in de zorg in kunt zetten: wetgeving, agressietraining, noem maar op. Toch blijf je het allermeest leren door mee te lopen, te ervaren en gewoon te doen. Grenzen stellen voor jezelf is daarbij voor mij net zo’n belangrijk leerdoel als voor Larissa. En daar krijgen we alle ruimte voor. Ik zie het wel zitten binnen deze organisatie te blijven.”

Paula in overleg met Frank

Met delen vergroot je kansen

In dit verhaal leerde je iemand met een beperking kennen of iemand die ondersteunt. Delen neemt onbekendheid weg en vergroot kansen op contact en samen optrekken. Doe je mee?
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Lees ook deze verhalen...

Portret van Gerda baron de social sofa bij centrum 31

Gerda Baron bij Centrum 31

Het overschrijven van een boek, twee keer per dag rummikub spelen, een cursus keramiek: Gerda Baron (77) deed er, ondanks de teleurstellingen die op haar pad kwamen na haar ongeluk
lees meer...
Astrid en Susanne

De #TROTS van Susanne en Astrid

“Astrid heeft het het afgelopen jaar niet altijd makkelijk gehad”, schrijft vrijwilligster Susanne Hamans. “Ik ben hartstikke #TROTS op haar. In 2013 ben ik vrijwilligster geworden van Astrid de Graaff.
lees meer...
Portret van Gerda baron de social sofa bij centrum 31

Gerda Baron bij Centrum 31

Het overschrijven van een boek, twee keer per dag rummikub spelen, een cursus keramiek: Gerda Baron (77) deed er, ondanks de teleurstellingen die op haar pad kwamen na haar ongeluk
lees meer...
Astrid en Susanne

De #TROTS van Susanne en Astrid

“Astrid heeft het het afgelopen jaar niet altijd makkelijk gehad”, schrijft vrijwilligster Susanne Hamans. “Ik ben hartstikke #TROTS op haar. In 2013 ben ik vrijwilligster geworden van Astrid de Graaff.
lees meer...