Mick op de schommel bij Activiteitencentrum Buitenhof

Werken bij Activiteitencentrum Buitenhof

Ruimte om gewoon jezelf te zijn

Tekst en fotografie: Eric Minten 

01-11-2019

Ja, ik wil 4x per jaar het
digitale magazine ontvangen

Meld je aan door hieronder jouw e-mailadres op te geven. Dit adres wordt door ons alleen gebruikt om je ons digitale magazine te sturen. Lees hier ons privacybeleid.

Lees je Bladeren liever op papier? Dat kan ook! Je kunt ‘m gratis afhalen op verschillende locaties of je kunt een abonnement nemen zodat de volgende vier nummers vanzelf naar je worden opgestuurd.

Veel plezier met ons magazine

Het werken op Activiteitencentrum Buitenhof is zeer afwisselend. Barry Schipper (35), Dave Hollanders (38) en Simone Dekker (31) vertellen over de manier waarop zij cliënten ondersteunen. Over veiligheid, vertrouwen en durf, over vallen en weer opstaan. Over jezelf zijn en het soms dolen en dwalen dat achteraf 'leren in kleine stapjes' bleek te zijn. Drie dertigers aan het woord over het werk dat hen na aan het hart ligt.

Ruimte en vertrouwen

Simone: "Onderling hebben we een beetje een no-nonsens-mentaliteit. Je mag hier zijn wie je bent. Dat maakt dat je ontspannen in je werk kunt staan. Dat is belangrijk, want veel in het werk wordt bepaald door je houding, of je ontspannen bent of niet. Cliënten voelen dat aan. Er wordt ons niet een bepaalde manier van werken opgelegd. Je doet veel op gevoel. Natuurlijk zijn er ondersteuningsplannen en methodieken waar je gebruik van maakt. Maar werken op gevoel blijft belangrijk. Cliënten kunnen namelijk onverwachte dingen doen. Dan heb je ruimte nodig om te kunnen handelen. Op die manier creëren we een sfeer waarbinnen cliënten zich op hun gemak kunnen voelen. Dat is heel belangrijk, want als cliënten gestrest zijn, kunnen ze zich niet ontwikkelen."

"In het begin vond ik het best raar dat ik gewoon dingen kon gaan doen. Dat ik het vertrouwen kreeg. Ik wilde voor het eerst met een cliënt gaan fietsen. 'Succes hè', werd er gezegd, 'bel maar als het niet lukt'. Ik dacht: vertrouwen ze mij? Dat ik dit kan? Het is ontzettend fijn wanneer je een nieuwe baan hebt en je collega's vertrouwen erop dat je het aankunt. Dat ze zeggen: 'Dat doe je goed'. Dat geeft je nét even dat zetje om dingen uit te proberen. Het vertrouwen in jezelf is uiteindelijk misschien wel het belangrijkste. Als ik geloof dat ik iets kan met een cliënt, dan pikt de cliënt dat op. Het geeft hem of haar een veilig gevoel. In ons team hebben we een positieve mindset: geloven is kunnen. In die zin draagt het vertrouwen dat je krijgt bij aan goede zorg."

Barry: "Er was een cliënt die jarenlang niet meer gezwommen had. Ik dacht: ik ga het gewoon weer een keer proberen. Dat was spannend, want hij kon best wel eens uit de band springen. Toch heb ik het gedaan en het ging supergoed. Hij werd er helemaal blij van en ik ook. Weken later had hij het er nog over: "Varry zwemmen", zei hij dan.

Simone: "Je kunt hier dingen uitproberen. De dag dat je buiten de lijntjes gaat, is de dag dat je je ontwikkelt. Zo werkt het voor de cliënten ook. We kunnen wel alles van minuut tot minuut voor ze vastleggen, maar dan ontwikkelen ze zich niet meer. Doordat je hier je eigen ontwikkeling aan mag gaan, kun je daarin, samen met de cliënt, groeien."

Dave: "Dat je dingen mag uitproberen heeft ook te maken met het feit dat cliënten zich niet goed kunnen verwoorden. Je observeert gedrag en weet vaak niet wat erachter zit. Heeft iemand spanning omdat hij het eten niet lekker vindt, of heeft hij last van zijn buik. Je weet het vaak niet. Dan moet je dingen durven doen om te ontdekken en te leren. Natuurlijk verschillen we onderling soms van inzicht. Dan is het belangrijk om open met elkaar te communiceren. Iedereen deelt dan zijn mening en zo kom je samen verder."

Samen langs de groepen.
'Hebben jullie nog iets dat we weg mogen gooien?'

Simone: "Reflecteren is ontzettend belangrijk. Als ik het gevoel heb dat iets niet goed gaat, vraag ik mijn collega's wat zij ervan vinden en of zij dingen misschien anders hadden aangepakt. Daarnaast hebben we vergaderingen met onze orthopedagoog. Zij zorgt dan voor nieuwe inzichten, waardoor je opnieuw over dingen gaat nadenken."

Afwisseling

Simone: "Soms doe je even niets met een cliënt. Dat is dan nodig. Even rust, een moment om prikkels te verwerken."
Barry: "Dat vond ik in het begin wel wennen. De ene dag kon je lekker met cliënten naar buiten en de andere dag kon dat niet omdat het dan bijvoorbeeld te warm was. Ik moest leren zien dat het op dat moment beter was om binnen te blijven. De warmte zou te veel prikkels geven en dat was voor de cliënt, op dat moment, niet prettig."

Simone: "Dat maakt het werk uitdagend. Je weet nooit van tevoren hoe cliënten die dag zijn, elke dag is anders. Soms heb je een dag dat je denkt: dit is zó relaxt. Maar vaak heb je het nog niet gedacht of er verandert ineens van alles en moet je vol aan de bak."

Competenties

Simone: "Om het werk bij ons te kunnen doen moet je wel een aantal dingen kunnen. Je moet actief willen zijn en van een uitdaging houden. Je moet kunnen zien dat cliënten zo nu en dan aftasten of jij die veilige ander voor ze bent."

Dave: "Je moet inderdaad stevig in je schoenen staan. Snappen dat bij cliënten 'het emmertje' soms vol is omdat de wereld voor hen moeilijk te begrijpen is. Dan moet je dichtbij willen blijven en kunnen zien dat de cliënt het even niet alleen redt. Op zo'n moment moet je rust kunnen bieden en er voor hem of haar zijn. Tegelijk moet je aangeven welk gedrag eventueel niet kan. De kunst is om daar een balans in te vinden."

Barry: "Wanneer je aan het werk bent, kun je bijvoorbeeld rustig aan tafel zitten, maar tegelijk ben je continue de omgeving aan het scannen. Je kijkt naar wat er gebeurt en hoe mensen in hun vel zitten. Uiteindelijk maakt het misschien niet zoveel uit welk papiertje je hebt. Het gaat meer om wie je bent. De eerste dag dat ik hier kwam, begreep ik pas echt wat de doelgroep inhield. Ik heb veel gehad aan mijn collega's. Door hen heb ik in de praktijk kunnen leren. Zo werkt het bij mij. Ik leer dingen door ze te zien."

Barry en Tim op de fiets door het Park van Luna

Ontwikkelen vanuit veiligheid

Dave: "Het gaat allemaal om veiligheid. Voelt een cliënt zich veilig bij jou? Als ik kijk naar een jaar geleden dan waren er cliënten waarvan ik dacht: oké, ik kan jou nu niet benaderen. Bij één cliënt heb ik wel zeven maanden nodig gehad voordat hij zich bij mij veilig kon voelen. Hij kwam wel in mijn buurt, maar wanneer ik alleen met hem was, wist hij zich geen raad met mij. Dan werd hij onrustig en kon ik merken dat hij het spannend vond. Nu kan ik hem bij wijze van spreken drie of vier dagen niet zien en als ik daarna op de groep kom, dan hebben we meteen een soort lijntje."

Ik zit met een big smile naast hem en denk: wat knap dat je dit nu kunt

Simone: "Cliënten hebben een sociaal emotionele ontwikkeling van tussen de zes en achttien maanden. Een gevoel van veiligheid is dus heel belangrijk. Het kost tijd dit op te bouwen. Als je eenmaal die veilige band hebt, kun je samen veel doen, van een stuk fietsen tot lekker samen stoeien. Dan kun je er écht zijn voor een cliënt. Ook wanneer het soms even minder makkelijk gaat. In die situaties laat de cliënt je dan ook toe. Samen onderga je dan dat moment, je blijft liefdevol bij de cliënt, je bent warm en zacht en helpt hem of haar er doorheen. Soms door gewoon naast iemand te gaan staan of zitten."

Een triomf van pindakaas

Barry: "Na het werk praat je met elkaar over wat er wel en niet goed ging. Als je dan vertelt wat er goed ging en gelukt is, dan is iedereen blij. In eerste instantie voor de cliënt, maar ook voor de mensen die het gelukt is om iets voor elkaar te krijgen."

Dave: "De cliënten leren in kleine stapjes. Voor de buitenwereld vaak niet eens zichtbaar, maar voor een cliënt een enorme prestatie."

Simone: "Een van onze cliënten kan tegenwoordig zelf zeggen wat hij op brood wil. Hij zegt dan 'kaas', 'pindakaas' of 'boter'. Op zo'n moment zit ik met een big smile naast hem en denk: wat knap dat je dit nu kunt. Ik kan nu tegen hem zeggen: ga jij maar lekker zitten, ik regel het eten wel. Voorheen begreep hij die situatie niet. Nu gaat hij gewoon ontspannen zitten wachten. Een andere cliënt kan nu, voor het wandelen, zelf zijn jas pakken en wachten bij de deur. Dat ging twee jaar geleden gepaard met veel gedoe. De overgang naar zo'n activiteit was toen te onoverzichtelijk voor hem. Nu gaat dat dus wel. Dat zijn zulke leuke momenten."

Soep maken.

Dave: "Dat zijn dus die kleine stapjes die de buitenwereld niet of nauwelijks ziet. Want ja, wat betekent het nou eigenlijk wanneer iemand kan zeggen dat hij pindakaas op zijn brood wil. Of rustig zijn jas kan pakken voor het wandelen. Voor een cliënt betekent dat dus heel veel. Een aantal jaren geleden was er meer één-op-één-begeleiding dan nu. Nu zie je dat er veel meer dingen samen gebeuren, in groepjes. In die zin hebben we echt stappen gemaakt. We gaan samen naar buiten, drinken koffie en zitten met een aantal cliënten samen aan tafel voor de lunch. Dat hebben we met elkaar bereikt."

Barry

"Op school kon ik mijn draai niet vinden. Wist niet wat ik wilde en ben dus vrij vroeg gestopt. Werkte in een magazijn voor kappers en drogisterijen en in een elektrotechnische groothandel, waar ik klanten hielp. Het was een hele andere wereld. Er was altijd veel druk. Je mocht geen fouten maken, want anders kon je even naar kantoor komen. Uiteindelijk wilde ik dat niet meer. Ik dacht: ik moet iets anders. Met mensen bezig zijn trok mij altijd al. Ik heb gesolliciteerd op AC Buitenhof en ben aangenomen. Volgens mij hebben ze dat puur op gevoel gedaan. Ik haal veel voldoening uit mijn werk en wil niets anders meer. In september ben ik begonnen aan de basisopleiding. Ik wil gewoon een papiertje hebben. Om erachter te komen welk papiertje, moest ik blijkbaar eerst 35 worden."

Dave

"De afgelopen 15 jaar werkte ik in de telecombranche. Ik heb de opleiding mbo Activiteiten Begeleiding gedaan en ben aansluitend in de zorg gaan werken. Tot twee keer toe werden de tijdelijke contracten niet verlengd en moest ik eruit. Ik wilde meer zekerheid en verliet de zorg. Maar uiteindelijk kun je jezelf niet voor de gek houden. Wanneer mensen mij vroegen wat voor werk ik deed, begon ik mijn antwoord altijd met: ik kom eigenlijk uit de zorg, maar… Het is hoe ik als mens in het leven sta. Ik wil iets kunnen betekenen voor een ander en houd ervan mensen een goed gevoel te geven. Binnen de telecomwereld staat het geld centraal. Er moet zo veel mogelijk ín en zo min mogelijk úit. En maar presteren en maar druk en maar zweten. Dat hield ik niet meer vol. Het paste gewoon niet bij mij. Nu werk ik hier iets langer dan een jaar en het voelt alsof ik hier al veel langer ben."

Simone

"Ik wilde bij de politie. Ik heb toen de vooropleiding van de politie gedaan, maar kon alleen gaan werken in regio's die ver weg waren. Daar werd ik, vanwege de grote reisafstand, niet erg enthousiast van. Ik heb toen een dagje meegelopen met mijn schoonzus. Die werkte ook in de zorg, op Midgard. Daar heb ik negen jaar met veel plezier gewerkt. Uiteindelijk was het tijd voor een nieuwe uitdaging. Ik heb toen geholpen bij het opzetten van een woonhuis voor cliënten. Ik kon er mijn draai niet vinden en ben verder gaan zoeken. Zo ben ik op AC Buitenhof terechtgekomen. Het werk is een uitdaging voor mij. De rust vinden voor cliënten en van daaruit een activiteit ondernemen is erg leuk. Onze cliënten kunnen zich steeds verder ontwikkelen en dat ondersteunen we met een fantastisch team. Daar word ik heel enthousiast van."

Met delen vergroot je kansen

In dit verhaal leerde je iemand met een beperking kennen of iemand die ondersteunt. Delen neemt onbekendheid weg en vergroot kansen op contact en samen optrekken. Doe je mee?
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

Lees ook deze verhalen...

Blokken van de Yucelmethode

De Yucelmethode

De Yucelmethode wordt gebruikt om uiteenlopende vraagstukken te concretiseren. De aard van de vragen kan uiteenlopend zijn. Zo kunnen vragen van cliënten, maar ook van teams via de methode benaderd
lees meer...
Portret Kimberly bij BlueSun In Den Helder

Jobcoaching in Den Helder

Kimberly Kalter (26) deed haar opleiding bij de Pijler in Den Helder. Na school ging ze aan het werk bij een verzorgingshuis op Texel. "Ik vond het daar niet zo
lees meer...
Portret Cor bij Karwei Hoorn

Aan de slag met jobcoaching

Een grote bouwmarktketen die bij Esdégé-Reigersdaal aanklopt of er nog meer cliënten zijn die bij een bouwmarkt willen werken… Het lijkt wel de omgekeerde wereld maar het gebeurde wel! In
lees meer...
Brownie Deluxe van de Cakery

De Cakery

Het ruikt er ovenvers. En zoet. De geur van cake, chocolade, noten, cakebeslag en warme vanille. Bij de Cakery in Heerhugowaard worden dagelijks de meest heerlijke cakes en koeken gebakken.
lees meer...
Blokken van de Yucelmethode

De Yucelmethode

De Yucelmethode wordt gebruikt om uiteenlopende vraagstukken te concretiseren. De aard van de vragen kan uiteenlopend zijn. Zo kunnen vragen van cliënten, maar ook van teams via de methode benaderd
lees meer...
Portret Kimberly bij BlueSun In Den Helder

Jobcoaching in Den Helder

Kimberly Kalter (26) deed haar opleiding bij de Pijler in Den Helder. Na school ging ze aan het werk bij een verzorgingshuis op Texel. "Ik vond het daar niet zo
lees meer...
Portret Cor bij Karwei Hoorn

Aan de slag met jobcoaching

Een grote bouwmarktketen die bij Esdégé-Reigersdaal aanklopt of er nog meer cliënten zijn die bij een bouwmarkt willen werken… Het lijkt wel de omgekeerde wereld maar het gebeurde wel! In
lees meer...
Brownie Deluxe van de Cakery

De Cakery

Het ruikt er ovenvers. En zoet. De geur van cake, chocolade, noten, cakebeslag en warme vanille. Bij de Cakery in Heerhugowaard worden dagelijks de meest heerlijke cakes en koeken gebakken.
lees meer...

Voorwaarden abonnement Bladeren

Begrippen

  • Bladeren
    Het tijdschrift met die titel, dat 4 maal per jaar wordt gemaakt en uitgegeven door Stichting Esdégé-Reigersdaal.
  • Abonnement
    Het abonnement is een éénmalige betaling die recht geeft op toezending van 4 opeenvolgende kwartaaluitgaven van Bladeren en heeft daardoor een looptijd van ongeveer één jaar.  

Bepalingen

  • Abonnees kunnen via e-mailadres bladeren@esdege-reigersdaal.nl contact opnemen met de redactie en administratie van Bladeren. 
  • Abonnees kunnen een adreswijziging doorgeven en klachten melden bij het niet ontvangen van Bladeren. 
  • Abonnees zijn verantwoordelijk voor het tijdig doorgeven van een adreswijziging.
  • Indien gewenst kan de verdere toezending van Bladeren worden stopgezet.
  • Er vindt geen terugbetaling plaats voor niet ontvangen nummers bij onjuiste adressering of bij het stopzetten van de toezending.
Privacy
De verkregen adresgegevens worden uitsluitend gebruikt voor het toezenden van Bladeren en ze worden niet beschikbaar gesteld aan derden. Het privacy reglement van Esdégé-Reigersdaal is van toepassing.

Visie Esdégé-Reigersdaal

Esdégé-Reigersdaal is een visie gestuurde organisatie.

Onze visie:
Alle mensen zijn gelijkwaardig, elk mens is uniek.

Daarom heeft iedereen recht op:

  • respect
  • ontplooiing
  • een volwaardige plaats in de samenleving
  • relaties met andere mensen
  • eigen keuze


Dit betekent dat wij:

  • het individu respecteren
  • inspelen op de mogelijkheden van het individu
  • ondersteuning bieden bij het maken van keuzes
  • uitgaan van het gewone en speciale voorzieningen treffen waar nodig
  • ondersteuning bieden bij het aangaan en behouden van relaties
  • gericht zijn op een volwaardige plaats voor het individu in de samenleving

Volwaardig burgerschap van mensen met een beperking vinden wij belangrijk. Daarom werken we mee aan normalisatie en integratie. Mensen krijgen bij ons de ruimte om passende ondersteuning te organiseren. Zoveel mogelijk beslissingen worden genomen in de omgeving van de cliënt, waar immers de ondersteuningsvragen worden geformuleerd. Van medewerkers verwachten we dat ze cliënten vanuit deze visie respectvol ondersteunen.

Totale Communicatie

Totale Communicatie is het ondersteunen en bevorderen van communicatie met diverse middelen zoals foto`s, pictogrammen, gebaren, verwijzers en geschreven taal. Totale Communicatie wordt vooral gebruikt bij mensen met een verstandelijke beperking, kinderen met spraak/taal moeilijkheden en bij mensen met afasie of dementie

Gentle Teaching

Gentle Teaching (McGee, 1992) is een methodiek die veel voorkomt bij het begeleiden van mensen met een verstandelijke beperking. De methodiek is gebaseerd op de Psychologie van wederzijdse afhankelijkheid. Hierbij gaat men ervan uit dat ieder mens de behoefte heeft zich verbonden te voelen met anderen in wederkerige en gelijkwaardige relaties. Bij Gentle Teaching is een veilige en liefdevolle relatie de basis voor de ontwikkeling van de cliënt.

De begrippen die bij Gentle Teaching centraal staan zijn:

  • We respecteren elkaar
  • We accepteren elkaar
  • We proberen elkaar te begrijpen
  • We waarderen elkaar
  • We geven elkaar zelfvertrouwen
  • We proberen elkaar vooruit te helpen

LACCS

Het LACCS-programma richt zich op de kwaliteit van leven van cliënten met EVMB. Binnen het programma wordt er aan de hand van vijf gebieden gekeken hoe goed het leven van de cliënt is. De vijf gebieden sluiten aan bij algemene menselijke behoeften. De gebieden zijn:

  • Lichamelijk welzijn
  • Alertheid
  • Contact
  • Communicatie
  • Stimulerende tijdsbesteding

Door bewust te kijken naar deze vijf gebieden en hoe ze voor een cliënt verbeterd kunnen worden, werken alle betrokken samen aan een goed leven voor de cliënt. Per gebied zijn er een aantal waarden geformuleerd die helpen om concreet te kijken naar de kwaliteit van het leven van de cliënt. De vijf LACCS-gebieden zijn allen even belangrijk.

Het LACCS-programma kenmerkt zich door een zeer cliëntgerichte ondersteuning. De vijf gebieden hebben een directe relatie met het dagelijks leven van de cliënt. Het zien van ontwikkelmogelijkheden, hoe klein dan ook, speelt binnen het LACCS-programma een belangrijke rol.